اين نوشته در حقيقت به يكى از سر فصل‌هاى تاريخ قرآن ، يعنى توقيفيت ترتيب سوره‌ها اختصاص يافته و در پى ارائهء اين ديدگاه است كه تأليف و تدوين قرآن ، تماما در حيات پيامبر ( ص ) انجام گرفته است و آن چه پس از پيامبر ( ص ) صورت پذيرفته ، در حقيقت گردآورى و در ميان دو جلد قراردادن اين كتاب بوده است . اشاره به اين نكته مفيد است كه بحث توقيفيت ترتيب سوره‌ها در پژوهش‌هاى شيعه بسيار اندك مىنمايد . تنها در اين اواخر دو نفر از محققان به نام شيعه ، بدان پرداخته و هر كدام از موضعى سخن گفته‌اند ؛ يكى در موافقت و ديگرى در مخالفت . اما توضيح و تفصيل اين موضوع و قضاوت درباره صحت يكى از اين دو ديدگاه نيازمند بحثى گسترده است . اين بحث در آغاز قرار بود كه به عنوان فصلى از كتاب ديگر اينجانب ارائه شود ، اما از آن جا كه بحث به درازا كشيد ، لازم آمد كه به صورت مستقل به چاپ برسد . اميد است اين نوشته در تكميل نگارش‌هاى پيشين مفيد واقع شود و زمينه تكامل در پژوهش‌هاى قرآنى را فراهم آورد . از خوانندگان محترم و محققان گرانقدر قرآنى ، انتظار آن داريم كه با نظرات تكميلى خود و ياد كرد كاستىهاى اين كتاب ، نگارنده را در تبيين و تثبيت اين نظريه يارى رسانند . در پايان لازم است به اين نكته مهم اشاره شود كه نقد انديشه ، همراه با احترام فراوان به صاحب انديشه و حفظ موقعيت علمى اشخاص بوده است و اگر سخنى گفته شده ، تنها در جهت روشن شدن حقيقت بوده است . رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ . سيد محمد على ايازى زمستان 1375